Köyümüzün eski adı Sınasa’dır. Yeni adını köyümüzde bulunan Koçpınar Çeşmesi’nden almıştır. Daha önceleri Güzelyurt’a nahiye olarak bağlanmış olup, daha sonra bucak olarak Taşpınar’a, son olarak da Aksaray ilimize bağlanmıştır. Aksaray Merkeze 30 km mesafededir. Helvadere’ye gelen yoldan Kargın’da bulunan bir makasla merkeze bağlanır. Hasandağı eteklerinde ve Aksaray’ın güneydoğusunda yer alır.
Köy halkının hepsi Türk ve Sunni’dir. Halkın çok eski zamanlarda buraya yerleşmiş Türk aşiret boylarından oldukları anlaşılır. Bunların bir kısmı Kozan’dan (Adana), Ulukışla’dan (Niğde), Yuva’dan ve Ilısu’dan (Aksaray) gelmişlerdir. Soyadı kanunundan sonra köy halkının soyadları aşağıdaki gibi değişmiştir.
Abdioğluları,Abdullahoğluları Altın
Akşaroğluları Akşar
Bozdedeoğluları Bozdağ
Cinosmanoğluları Coşar
Cumalioğluları Çam
Çapanoğluları Çayır
Çobanoğluları Sürücü
Çavuşoğluları Canlıer
Çekiçoğluları Çekiç
Doğuşoğluları Doğuş
Ezmiroğluları Ceviz
Hacıalioğluları Yeşildal
Kasemoğluları Kürklü
Karagölleoğluları Karakor
Kargınoğluları Bacak
Kenanoğluları Kepil
Önemli Önemli
Paşaoğluları Başer
Sarıeyupoğluları Sarı
Yakupoğluları Yarar
Köyümüzün nüfusu yaklaşık 1680’dir. Köy halkının bir kısmı Aksaray’da ve Türkiye’nin çeşitli illerinde, bir kısmı da yurtdışındadır (Almanya, Belçika, Hollanda, İngiltere, Danimarka, Avusturya). Halkımız yurtdışına 1969 yılında gitmeye başlamışlardır. Gurbetçilerimiz köyümüze maddi manevi hertürlü desteği vermişlerdir.
Köyümüzün etrafı taşlı ve büyük tepelerle sarılmıştır. Su kaynaklarımızın bol olması nedeniyle köyümüzün her yeri yemyeşildir.
Köyümüzün su kaynakları kendine aittir. Eftik çeşmesi ve köyümüze adına veren Koçpınar çeşmesi köyümüzün en büyük iki çeşmesidir. Bu çeşmelerin önünde eski çamaşırhaneler bulunmaktadır. Daha önceden aileler ocaklar kurar, kazanlarla su ısıtır, çamaşırlarını burada yıkarlardı.
Köyümüzün Koru mevkisinde içilebilir nitelikte maden suları ve Ayazma mevkisinde Kükürtlü(turuncu) kaynak suyu bulunur. Bu kükürtlü suyun bazı cilt hastalıklarına iyi geldiği söylenir. Halk arasında bu kaynak sularına Acısu denilmektedir. .JPG)
Maden suyu(koru)
Köyümüzün içinden Helvadere’den gelen akarsu geçer ve bu akarsu üzerinde iki tane un değirmeni bulunmaktadır. Fakat günümüzde bu değirmenler kullanılmamaktadır. Helvaderen gelen dere yatağı, 1980 yılında meydana gelen şiddetli yağış sonucu taşmıştır. bahçelerimizin büyük kısmı bu selden dolayı zarar görmüştür. Bu güzergah üzerinde halen tarım yapılamamaktadır ve bu soruna bir çözüm bulunamamıştır. Köyümüz de bulunan evlerimiz tehlike altındadır. Taşkın kanalı yapıldığı takdirde bu tehlike ortadan kalkarak ve tarım alanımız genişleyecektir. .JPG)
Köyümüze, okulumuz ilk olarak 1941 yılında tek derslik olarak yapılmıştır. Sonra 1965’te 3 derslik ilkokul yapılmıştır. Daha sonra 1994 yılında 5 derslik kaloriferli, modern yeni okul yapılmış, 1997 yılında da bu okulun yanına modern olarak 5 derslik ek bina yapılmıştır. Okulumuz şu an Koçpınar Elmacık İlköğretim Okulu olarak eğitim ve öğretime devam etmektedir. Köyümüzde Lise veya dengi okul bulunmadığından, lise düzeyinde eğitim görmek isteyen çocuklarımız, Aksaray Merkeze servislerle gidip gelmektedirler. Sağlık Ocağımız, 1994 yılında hizmet vermeye başlamış, Eski okul binası ve köy konağı geçici sağlık ocağı olarak kullanılmıştır. Fakat 1997 yılında 3 katlı, tip projeli, 4 adet lojmanı bulunan, kaloriferli, modern Sağlık ocağı; devlet köylü işbirliği ile köyümüze kazandırılmıştır. Ayrıca köyümüzün gurbetçileri 2001 yılında köyümüze tam donanımlı son model bir ambulans hediye etmişlerdir. .JPG)
.JPG)
Koçpınar Köyü Sağlık Ocağı Koçpınar Köyü’ne ait ambulans Köyümüzde bulunan cami 1964 yılında eski olması nedeniyle yıkılmış, 1965 yılında 300 metrekare alana yeni bir cami inşa edilmiştir. Camimiz kaloriferlidir. Caminin alt kısmı Morg (klimalı sistem) ve depo olarak kullanılmaktadır. Ayrıca, Camimizin 2 katlı lojmanı da mevcuttur.
Köy konağımız, 1993 yılında yapılmaya başlanmış, 1994’te tek katı hizmete açılmıştır. Daha sonra 2002 yılında ikinci katı da tamamlanmıştır. Her katı 200’er metrekaredir.
.JPG)
Tarım kredi kooperatifi köyümüzde 1945 yılında kurulmuştur. Bu kooperatife; Elmacık Köyü, Yuva Belediyesi, Karaören Köyü, Akhisar Köyü, Bağlı Köyü, Karataş Köyü bağlıdır. Köyümüzden Aksaray Merkeze ulaşım, önceden at arabaları, eşeklerle ve üzeri bırandalı kamyonlarla sağlanırdı. 1965 yılında stabilize yol açılarak merkeze sağlıklı ulaşım yapılmaya başlanmıştır. 1993 yılında ise mevcut yol asfaltlanmıştır. Köyümüz elektriğe 1974 yılında kavuşmuştur. Elektrik olmayan yıllarda evlerde aydınlatma aracı olarak gaz lambası ve bezir çırası kullanılırdı. Köyümüzün alt yapı problemi tamamen çözülmüştür. 1994 yılında her eve su verilmiştir. 2005-2006 yıllarında ise köyümüze kanalizasyon sistemi yapılmıştır. Ayrıca bahçelerimize giden sulama kanallarının tamamı beton arktır. Bu kanalların bir kısmı 1993 yılında yapılmış olup kalan kısmı ise 2006 yılında tamamlanmıştır. Köyümüz Sınasa adını eski Sinasi’den almıştır. Daha sonra değişikliğe uğramıştır.
Ayrıca köy çevresinde pek çok, insan eliyle oyulmuş eski mağaralar, inler, tırhazlı sığınaklar, medfenler, zahire depoları, yer üstünde de yapı kalıntıları görülmektedir. Köyümüzün sınırları içinde bulunan İstil, Kayacık, Mecemir denilen yerlerde pek çok tarihi kalıntılar mevcuttur. İstil’de 3 katlı oyma taş bulunmaktadır yaklaşık 15 metre yüksekliktedir. Osmanlı imparatorluğu buraları fethettiğinde de bu mağaralar varmış. .JPG)
3 katlı oyma kaya(İstil) Mağara(Kayacık)
Ayrıca buralarda yakın yerlerde Yassıviran denilen yerde mezarlıklar ve bir de türbe vardır. Türbenin hiçbir yerinde yatırın adını ve ölüm yılını gösteren kitabe yoktur. Türbe kemerli toprak örtülüdür.
Köyümüzde karasal iklim görüldüğünden dolayı kış aylarında tarım ürünleri yetiştirilmez. Ancak yaz aylarında yetiştirilebilir. Köyümüzün en çok yetişen meyvesi elma’dır ve elmamız meşhurdur bunun yanında turunçgillerin dışında meyvelerin nerdeyse tamamı köyümüzde yetiştirilir. Ayrıca halkımız kendi ihtiyacını karşılayacak kadar bağcılık da yapmaktadır. Tahıllardan ise; pirinç dışında bütün tahıllar köyümüzde yetişir. Tahıl ürünleri köy halkının en önemli geçim kaynakları arasındadır.
Köy halkı; hayvancılığı, yalnızca kendi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla yapar. Büyükbaş, küçükbaş ve kümes hayvancılığı köyümüzde yaygındır. Ancak hayvancılık yetersiz olduğundan dolayı köy halkı bundan ekonomik gelir elde edemez. Daha önceki zamanlarda aileler yaz aylarında koyunları ile birlikte yaylalara çıkarlar, 3 ay boyunca yaylada çadırlarda yaşarlardı.Bu yaylalar; Hasandağı ve Kiltreli Yaylaları’dır.. .JPG)
Ayrıca köydeki kadınlarımız, koyun yününden elde ettikleri ipleri boyayıp, evlerinde tezgahlar kurup, kilimler, halılar, kaput bezleri, yatak çarşafları ve peşkirler dokurlardı. Bunları dokumak oldukça zor ve zaman alan bir iştir. Ancak son yıllarda kadınlarımızın dokuduğu el emeği, göz nuru bu ürünler yerini fabrika ürünlerine bırakmıştır. Bu nedenle köyümüzde dokumacılık giderek yok olmuştur. Köyümüze özgü lezzetli yemeklerimiz oldukça fazladır. Bulgur pilavı, sarıburma tatlısı, herse, pelte, tarhana çorbası bunlardan sadece birkaçıdır. Ayrıca kadınlarımız ekmek ihtiyacını karşılamak için yufka ekmek yapıp tandırlarda pişirirler. Ayrıca köyümüzde hıdırellez şenlikleri büyük coşkuyla kutlanır. Kurban kesilir, yemekler (pilav, etli köfte, kavurma) yapılır, bütün köy halkı toplanıp birlikte yerler ve dua ederler. Son yıllarda köyümüz gelişme halindedir. Köy yerleşme ve gelişme alanı olarak bazı yerleri imara açılmıştır.Köyümüze yeni ve modern evler inşa edilmektedir.
Köyümüz tam anlamıyla bir doğa harikasıdır. Suyu ve havası güzeldir. Pınarlarımızdan akan buz gibi soğuk suyunu içmek, İlkbahar ve yaz mevsiminde koruda söğüt ağaçları altında piknik yapmak, maden sularımızı içmek, yeşilliklerle kaplı köyümüzün havasını solumak her şeye değer…
aksaray.gov.tr
sadece resim var onu gördüm 